Mononeuro
Qual é o plural de "mono-neuronio", ou, se a expressão anterior não for correcta, "mononeuronio"?
O plural de leite-creme
Qual o plural de leite-creme?
O aumentativo e o diminutivo de mala
Gostaria de saber o aumentativo e o diminutivo do nome mala.
Obrigado pela atenção.
O aumentativo de roda
Qual o aumentativo de roda?
A grafia de esmiúça (verbo esmiuçar)
Gostaria de saber se a palavra "esmiuça" é acentuada graficamente.
Intuitivamente diria que não, por ser grave. No entanto, admito que possa o acento servir para criar um hiato... Qual é a regra? Aplica-se a dos verbos terminados em -guar, como apaziguar? Ou a de verbos como adequar? Que formas verbais são acentuadas?
Grata pela atenção.
O plural (mais usado) de ancião
O plural de ancião é: anciãos, anciães e anciões. Qual é a forma mais usada em Portugal? Eu pessoalmente costumo usar anciãos, um amigo diz que esta forma é abrasileirada, por isso ele prefere usar anciões. Se me pudessem esclarecer este assunto, agradecia.
Muito obrigada pela atenção.
Resultado vs. resultados (significado)
O que é mais correcto: «o resultado das entrevista individuais», ou «os resultados das entrevistas individuais»?
A pronúncia da palavra meço (medir)
Por gentileza, gostaria de saber a pronúncia correta do verbo medir quando na 1.ª pessoa do singular no presente do indicativo. Há uma dúvida se a palavra meço tem o e pronunciado como "é" ou "ê". Gostaria muitíssimo de saná-la.
Agradeço o auxílio e aproveito para parabenizá-los pela excelente ajuda de Ciberdúvidas!
Grato.
O plural de «recolher obrigatório»
Peço o favor de me informarem como se forma o plural de «recolher obrigatório».
Agradeço antecipadamente.
O pretérito mais-que-perfeito com valor condicional
Queridos amigos do Ciberdúvidas:
Hoxe, lendo un fragmento dunha carta do Padre Vieira (Carta LXIII Ao padre André Fernandes. Volume I de Cartas, Antônio Vieira, Globo Editora, São Paulo 2008), reparei neste uso do pretérito máis-que-perfeito: «e posto que já não tem lugar, fora melhor que aqueles livros o tiveram no fogo, que em casa tão sagrada...» Súpetamente me relembrei dunha copla ou cántiga popular que vezaba cantar ou declamar miña avoa:
«Se o mar tivera varandas,
Fora-te ver ó Brasil.
Mais o mar non ten varandas,
Queridiño por onde hei d´ir.»
Como eu non vos son nada dubidado, ipso facto ordenei de vos enviar a consulta ou pregunta que a seguir vos enuncio: ¿Subsiste na actualidade, onde queira que for, dentro das moitas e diversas variantes dialectás existentes no noso idioma, ese xeito de utilizar o pretérito mais-que-perfeito con valor condicional? So me refiro a este caso apuntado e non ó outro no que o citado mais-que-perfeito pode facer as veces de pretérito imperfeito de conjuntivo, feito que curiosa e fortuitamente tamén aparece nos dous exemplos por min asinalados.
Mando-vos os meus parabés e animo-vos a que sigades realizando este magno labor cinco días na semana que é digno de todo encomio. Podedes-vos gabar polo tal. Un abrazo sincero e agradecido.
